Ήταν τυχαίο, το ότι οι διαφωτιστές ηγεμόνες του μικρού δουκάτου Sachsen-Weimar-Eisenach αναγνώρισαν την ανάγκη μεταρρύθμισης της χώρας τους και μετέτρεψαν επιτυχώς την αυλή τους σε πόλο έλξης πνευματικών προσωπικοτήτων, που έμελλε να δραστηριοποιηθούν πολιτιστικά και πολιτικά. Έτσι τα καθολικά πνεύματα της εποχής απέκτησαν την δυνατότητα να συναντηθούν. Αρχικά ο ποιητής Christoph Martin Wieland ως δάσκαλος του πρίγκηπα, στην συνέχεια ο Johann Wolfgang Goethe που έγινε το βασικό αστέρι της Weimar. Ακολούθησε ο Johann Gottfried Herder παίρνοντας την θέση του ανώτερου κληρικού. Ο θαυμαστός συνδυασμός του έργου του Friedrich Schiller με τον Goethe, κυρίως γιά το θέατρο, οδήγησε την κλασική Weimar σε λαμπρές εποχές. Το παλάτι Wittumspalais, η Βιβλιοθήκη της Δούκισσας Anna-Amalia με τους θησαυρούς της, τα ανάκτορα Belvedere, Tiefurt und Ettersburg αλλά και τα σπίτια των Goethe και Schiller καθώς και οι τελευταίες τους κατοικίες, συμπεριλαμβάνονται από το 1998 στα Μνημεία της UNESCO. Μάλιστα το πάρκο στον παραπόταμο Ilm με το εξοχικό του Goethe είναι από τα πιό σπουδαία τοπία της πόλης.
Like this:
Be the first to like this post.
