Μέσα σε ένα εμπόλεμο κράτος, ο Friedrich ο Μέγας ίδρυσε τα ανάκτορα του Sanssouci, ένα Κέντρο της Διανόησης, στο οποίο είχαν την δυνατότητα να συγκεντρώνονται οι άνθρωποι της πνευματικής ελίτ της Ευρώπης. Τα παλάτια με τους εντυπωσιακούς κήπους τους αποτέλεσαν καταφύγιο σε όλα τα πολεμικά γεγονότα αλλά και ναοί των Μουσών. Εδώ μπορούσε κανείς να παίξει μουσική, εδώ δεν χρειαζόταν να κυβερνήσει, εδώ ήταν “άνθρωπος”. Τα κτίρια τα ίδια δεν είναι τόσο πλούσια και αυτοκρατορικά, η ομορφιά τους όμως συνίσταται στις λεπτομέρειες. Το ευρωπαϊκό πνεύμα έδινε μεγάλη σημασία στην αρμονική συμβίωση της Τέχνης και της Φύσης. Μονάχα το Νέο του Παλάτι περιέγραφε ο Friedrich συνειδητά με την λέξη “Καύχημα”, σαν επίδειξη των νικών του. Οι τουρίστες δεν επισκέπτονται μόνο τα κτίρια αλλά και τα εξαιρετικά ωραία και ήσυχα πάρκα τους. Σε αυτό το μέρος, νοιώθεις λένε, ξένοιαστα: “Quand je serai là, je serai sans souci.” Η UNESCO τα συμπεριέλαβε το 1990 και επίσης το 1992 και 1999 στην λίστα της.
Like this:
Be the first to like this post.
