Το 1919 γεννήθηκε στην Weimar ένας μύθος. Ο εμπνευστής του, αρχιτέκτων Walter Gropius, είχε το όραμα ενός καθαρού, διαφανούς και λειτουργικού οικοδομήματος γιά τον σύγχρονο άνθρωπο. Στις προθέσεις του ήταν η συνεργία τέχνης και τεχνουργίας και πολύ γρήγορα στην νεοϊδρυθείσα σχολή του συμμετείχε και η βιομηχανία. Πολλά από τα προϊόντα που κατασκευάστηκαν τότε, θεωρούνται σήμερα κλασικά. Όταν μετακόμισε η σχολή στο Dessau, το καινούργιο κυβικό κτίριο από τσιμέντο και γυαλί, έγινε σύμβολο γιά την φιλοσοφία του Bauhaus. Και η σχολή υπήρξε τόπος εορτών και μανιφέστων μιάς νέας εποχής. Καλλιτέχνες όπως ο Lyonel Feininger και ο Paul Klee δίδαξαν σε αυτό, ενώ το πρόγραμμα γιά διδάσκοντες και διδασκομένους ήταν εξίσου η αναζήτηση. Γιά τους εθνικοσοσιαλιστές όμως το Ινστιτούτο αποτελούσε πρόβλημα και έπρεπε να κλείσει. Σήμερα συναντά κανείς σε ολόκληρο τον κόσμο την σφραγίδα των καλλιτεχνών του Bauhaus, έστω κι αν δεν μπόρεσαν όλοι να πραγματοποιήσουν τους στόχους τους. Οι χώροι του Bauhaus στις πόλεις Dessau και Weimar συμπεριλαμβάνονται στην λίστα της UNESCO από το 1996.
Like this:
Be the first to like this post.
