Salamanca

Η Σαλαμάνκα είναι μία Καστιλιάνικη πανεπιστημιακή πόλη στην κεντρική Ισπανία και στα βορειοδυτικά της Μαδρίτης. Αποτελεί την πρωτεύουσα της ομώνυμης Επαρχίας στην αυτόνομη κοινότητα της Castile-Leon.
Ιδρύθηκε κατά την προρωμαϊκή εποχή από τους Vacceos (γηγενή φυλή) και ήταν ένα από τα δύο οχυρά που υπεράσπιζαν τη γη τους, κοντά στον ποταμό Duero.
Η πόλη είναι κτισμένη σ’ ένα οροπέδιο δίπλα από στον ποταμό Tormes που διασχίζεται από μία γέφυρα μήκους 500 ποδών κτισμένη επάνω σε 26 αψίδες, 15 από τις οποίες έχουν ρωμαϊκή προέλευση και οι υπόλοιπες χρονολογούνται από τον 16ο αιώνα μ. Χ.
Πρωτοκατακτήθηκε από τους Καρχηδονίους το 222 π.Χ. και ο στρατηγός Αννίβας εγκατέστησε εκεί την έδρα του. Αργότερα. Όταν, τον 7ο αιώνα μ.Χ., την κατέκτησαν οι Μαυριτανοί οι οποίοι την διοίκησαν μέχρι το1085, ήταν Επισκοπή. Κατόπιν εξακολούθησε να υπάρχει ως σημαντική πόλη του βασιλείου της León.
Μεταξύ των ιστορικών και αρχιτεκτονικών μνημείων της είναι ο παλαιός Ρωμανικού ρυθμού καθεδρικός ναός ( 1140 μ.Χ.), του οποίου ο τρούλος φέρει επιδράσεις από αυτόν της του Θεού Σοφίας στην Κωνσταντινούπολη, ο νέος καθεδρικός που άρχισε να κτίζεται το 1513 και ολοκληρώθηκε το 1733, η Εκκλησία του San Esteban με ένα βωμό ( Αγία Τράπεζα) που δημιουργήθηκε από τον José Benito Churriguera μεταξύ των ετών 1693-1700 και ένα ανάκτορο του 16ου αιώνα.
Το ιστορικό κέντρο της πόλης περικλείει ενδιαφέροντα ρωμαϊκά, γοτθικά, μαυριτανικά, αναγεννησιακά και μπαρόκ μνημεία.
Η Plaza Mayor, με τις γκαλλερί, και τις στοές, είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακή. Κτίσθηκε στις αρχές του 18ου αιώνα από τον Αndres Garcia de Quifiones, έχει χωρητικότητα 20.000 ανθρώπων και είναι μία από τις πιο φινετσάτες ευρωπαϊκές πλατείες.
Η Σαλαμάνκα θεωρείται μία από τις θεαματικότερες, Αναγεννησιακού στυλ, πόλεις της Ευρώπης.
Τα κτίριά της από ψαμμίτη λίθο, έχουν αποκτήσει, μέσα από τους αιώνες, μία έξοχη χρυσή πυράκτωση και έδωσαν στη Σαλαμάνκα το επωνύμιο La Ciudad Dorada (η χρυσή πόλη ).
Το 1218 ο Αλφόνσο IX της Καστίλης ίδρυσε, στη Σαλαμάνκα, το πρώτο Χριστιανικό πανεπιστήμιο στην Ιβηρική, ένα από τα αρχαιότερα της Ευρώπης, που έφθασε στο απόγειο του κατά την διάρκεια του «χρυσού αιώνα» της Σαλαμάνκα. Τότε, που τελούσε υπό την προστασία του φιλομαθούς Αλφόνσο X (1252-1282), ο πλούτος και η φήμη του αυξήθηκαν τόσο πολύ, ώστε οι Σχολές του Κανονικού και του Αστικού Δικαίου προσήλκυαν φοιτητές ακόμη και από τα πανεπιστήμια των Παρισίων και της Μπολώνια.
Όταν το πανεπιστήμιο βρισκόταν στην ακμή του, τον 16ο αιώνα, ο ένας στους πέντε κατοίκους της πόλης ήταν φοιτητής και οι τύχες της Σαλαμάνκα είχαν εξάρτηση από την τύχη του πανεπιστημίου.
Στον κατάλογο της Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO είναι από 1988.